اولین کنگره بین المللی رژیونال آنستزی و اینترونشنال درد

    اولین کنگره بین المللی رژیونال آنستزی و اینترونشنال درد و سومین کنگره سالانه انجمن رژیونال آنستزی و درد ایران، ۲۴ تا ۲۶ شهریور ماه در هتل المپیک تهران برگزار می شود.

    شایان ذکر است این کنگره توسط World Institute of Pain، انجمن بیهوشی ایران، Asian & Oceanic Society of Regional Anesthesia و چند موسسه معتبر دیگر در زمینه Pain پشتیبانی می شود.

اطلاعات بیشتر را در پایگاه اینترنتی این کنگره، به آدرس ذیل، بیابید:

http://www.israpm2010.ir

يازدهمين کنگره سراسري بيهوشي و مراقبت هاي ويژه ايران

    يازدهمين کنگره سراسري بيهوشي و مراقبت هاي ويژه ايران در دیماه سال جاری در استان خوزستان شهر اهواز برگزار خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر به آدرس پایگاه اطلاع رسانی همایش مراجعه فرمایید؛ 

http://www.ahvaz-anesthesia.com

   

 این همایش توسط انجمن بيهوشي و مراقبت هاي ويژه خوزستان و با همکاري انجمن بيهوشي و مراقبت هاي ويژه ايران، دانشگاه علوم پزشکي جندي شاپور اهواز، انجمن جهاني بيهوشي، سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت و... برگزار می شود و همزمان با آن کارگاههاي تخصصي و حرفه اي بيهوشي نیز برگزار خواهد گردید.

با تشکر از دوست عزیز، R.H که ما را از برگزاری این کنگره مطلع ساخت.

مقایسه کتامین و پروپوفول در procedural sedation in the emergency department

    در مطالعه جدیدی که به مقایسه کتامین و پروپوفول در Sedation برای پروسیجرهای اورژانس پرداخته، نتایج جالبی به دست آمده است؛ من جمله اینکه به شرط استفاده از مورفین برای بی درد شدن بیمار قبل از انجام پروسیجر دردناک، Subclinical Respiratory Depression در بیمارانی که کتامین دریافت کرده اند بیش از افرادی بوده است که برای آنها از پروپوفول استفاده شده است؛ در میان دو گروه بیماران نیز تفاوت معنی داری از نظر نیاز به اقدامات بالینی جهت سرکوب تنفسی، درد و یا Recall وجود نداشته است؛ Recovery Aggitation در بیمارانی که با کتامین Sedate شده اند بیشتر گزارش شده است؛ زمان بازگشت به Base Line Mental Status نیز در گروه دریافت کننده کتامین بیشتر بوده است.

    به هر حال این مطالعه استفاده از هر دو دارو را برای Sedation پروسیجرهای اورژانس Safe و کارآمد می داند.

خلاصه این مقاله جالب را در آدرس زیر بخوانید:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20624140

جراحی های بدون بیهوشی در کره شمالی!

    گزارش عفو بین الملل درباره کره شمالی نشان می دهد که مردم این کشور به شدت از کمبود امکانات بهداشتی و درمانی رنج می برند به طوری که حتی قطع عضو و جراحی های عمده نیز بدون استفاده از داروی بیهوشی و بی حسی صورت می گیرد .

    واحد مرکزی خبر به نقل از بی بی سی کمبود امکانات بهداشتی و درمانی در کره شمالی به اندازه ای است که برخی از جراحی ها بدون استفاده از داروی بیهوشی و بی حسی صورت می گیرد و آمپول ها بدون انکه ضد عفونی شوند مورد استفاده قرار می گیرند.

    گزارش عفو بین الملل نشان می دهد که نظام بهداشت و درمان در کره شمالی کاملا کارائی خود را از دست داده است و مردم این کشور ناگزیرند تا خود امکانات لازم بهداشتی و درمانی را فراهم آورند.

    عفو بین الملل با مصاحبه با ۴۰ نفر از کسانی که در خلال سال گذشته از کره شمالی به کره جنوبی گریخته اند در گزارش خود می افزاید بیماران برای درمان باید به پزشکان رشوه پرداخت کنند و رشوه ای که پرداخت می کنند از سیگار برای موارد جزئی و پرداخت پول نقد برای درمان های پیچیده و جراحی ها را شامل می شود.

    بحران اقتصادی در کره شمالی که از زمان قحطی بزرگ در این کشور در اواسط دهه ۱۹۹۰ اغاز شد و شمار زیادی قربانی به همراه داشت تا کنون همچنان ادامه داشته است.

نقل از سایت تابناک

دوز استرس کورتیکواستروئیدها

    آنچه به تجربه در این مدت کوتاه دیده ام این بوده است که برای بیماران نیازمند Stress Dose کورتیکواستروئیدها معمول آن است که از ۲۰۰ میلی گرم هیدروکورتیزون استفاده می شود و البته بعید می دانم که این دوز پس از پایان جراحی و طی روزهای آتی تکرار شود (این را باید از همکاران عزیز رزیدنت جراحی بپرسم)، اما طبق آخرین نکاتی که در کتاب میلر خوانده ام توصیه شده است برای یک فرد ۷۰ کیلوگرمی از ۱۰۰ میلی گرم هیدروکورتیزون استفاده شود که کافی است و نیازی به مقادیر بیشتر نیست؛ البته توصیه شده ۲۵ میلی گرم در آغاز جراحی، ۱۰۰ میلی گرم در ۲۴ ساعت آتی و نهایتا ۱۰۰ میلی گرم هر ۲۴ ساعت تجویز گردد.

نکته قابل توجه این که استفاده از مقادیر بیش از دوز فیزیولوژیک این داروها برای مدت زمان کوتاه عوارض قابل ملاحظه ای را به دنبال نداشته است هرچند از نظر تئوری این مساله رد شده است.

یکی از همکاران عزیز با تفصیل بیشتر و البته رساتر این نکته را شرح داده، برای من ارسال کرده اند که وظیفه خود می دانم آن را عینا در اینجا درج کنم و آن اینکه:

"استفاده از استرس دوز کورتون در بیماران با نارسایی ادرنال یا مشکوک به آن بستگی به شدت استرس وارده مثلا جراحی ماژور یا مینور دارد وادامه آن نیز برای دوره پس از عمل بستگی به میزان تروما یا آسیب دارد.
معمولا برای یک جراحی مینور مثل بیوپسی ‌پستان تک دوز هیدروکورتیزون وریدی ۱۰۰ میلی گرم کفایت میکند و پس از عمل (به تکرار آن) نیاز نمی شود، ولی در جراحی ماژور ممکن است ضمن اینکه قبل از عمل ۲۰۰ میلی گرم برای بیمار ۷۰ کیلوگرمی هیدروکورتیزون وریدی داده می شود، یکی دو دوز برای یکی دو روز نیاز شود؛ گاهی در بیماران شدیدا Critical ممکن است نیاز به دوز ۲۰۰ میلی گرمی قبل از عمل و تکرار این دوز برای دو روز پس از عمل و سپس taper کردن آن در عرض ۷۲ ساعت شود. (به این منظور روزانه ۲۵٪ از دوز دارو کم می شود)

فصل ۳۵ میلر ۲۰۱۰"

از این همکار نکته سنج متشکرم.

... و اما مسالة!

    برای یکی از همکاران جدید سوالی پیش آمده است و آن هم نگرانی از اثرات احتمالی داروهای بیهوشی بر جنین (در شرایط بارداری) است؛ تا آنجا که من می دانم بیشترین خطری که ممکن است در اتاق عمل زنان باردار و به تبع آن جنین را تهدید کند ناشی از استنشاق گازها است که در این میان بیشترین نگرانی در مورد Volatile ها (همانند Isoflurane) وجود دارد. این بیهوش کنند های فرار بطور معمول نباید در فضای اتاق عمل وجود داشته باشند، بطوری که گفته می شود یک اتاق معمولی تنها با یک قطره از ایزوفلوران آلوده می گردد و البته طبق تحقیقاتی که در یکی از دانشگاه های علوم پزشکی کشور انجام شده، آلودگی اتاق های عمل ما بطور معمول حدود هزار برابر مقادیر استاندارد بوده است!

    در مورد N2O اختلاف نظر وجود دارد؛ در مورد سایر داروها هم که معمولا Exposure پیش نمیاید.

به هر حال به نظر من آنچه مهم است سن بارداری است. به این مفهوم که اگر دوره Embryogenesis و نهایتا Organogenesis گذشته باشد، خیلی نباید نگران اثرات تراتوژنیک داروها بود. از سوی دیگر به این نکته هم باید توجه داشت که دستورالعمل های معمول اداری حتی در مواردی که توسط وزارت بهداشت صادر می شود نیز ممکن چندان قابل اعتماد نباشد! چه بارها دیده و شنیده ایم که با وجود دمای بالای ۵۰ درجه سانتی گراد در شهرهای جنوبی، این دما تنها به دلیل وجود قانون تعطیلی کار در شرایط یاد شده، کمتر اعلام می شود!

پس بیشتر مراقب سلامتی خود و فرزندانتان باشید!

DO NOT USE LIST

    بر اساس تحقیقات The National Summit on Medical Abbreviations که از سوی TJC مورد تائید قرار گرفته است، توصیه شده از استفاده از برخی اختصارات من جمله موارد ذیل در دستورات پزشکی پرهیز گردد:

نمادهای "<" و ">"

هر گونه اختصاری که برای نام داروها مورد استفاده قرار می گیرد
واحد های داروسازی
نماد "@"

نماد "cc"

نماد "μg"

برای اطلاعات بیشتر به "http://www.jointcommission.org/PatientSafety/DoNotUseList/facts_dnu.htm" مراجعه فرمایید.

یادمان باشد ...

    یادمان باشد در دوره دستیاری بیهوشی اهداف کمرنگ شده ای هم وجود دارد که قطعا در آینده کاری می تواند موثر و مفید باشد و در تمایز افراد متخصص معیار قرار گیرد؛ این اهداف عبارتند از (از کتاب بیهوشی میلر):

Interpersonal skills

Effective communication

Business practice

Practice management

Operating room management

Systems-based practice

به رزیدنت های بیهوشی عزیز جدید الورود!

    اولا تبریک برای موفقیت بزرگی که کسب کردید و شاخ غول را شکستید؛ دوما آفرین به درایتی که به خرج دادید!
    در مورد رشته پیشترها و در پست های قبلی دوستان پرسیده اند و من مفصلا جواب داده ام اما باز برای رفع شدن Conflict های ذهنی و برای اینکه تا آزمون ارتقا فرصت زیادی ندارم مجددا و به اختصار نکاتی را یادآور می شوم:
۱- بیهوشی برای خانم ها قطعا از رشته های خوب است، اگر با روحیاتشان سازگار باشد.
۲- وجود استرس در این رشته غیر قابل انکار است اما این رشته تنها جایی است که به شما توانایی مسوولیت احیا بیماران را می دهد و چه چیزی بدتر از موقعیت احیا!

۳- طول دوره ۴ سال است که البته شما در پایان سال یک و آغاز سال دو در دانشگاه شهید بهشتی Chief کشیک می شوید!

۴- این رشته علمی و کاملا تخصصی است (به جرات می توانم بگویم که حتی از کاردیولوژی و نورولوژی هم بیشتر!)؛ بگونه ای که بیشترین اختیارات را در تصمیم گیری برای بیماران دارد، حرف اول و آخر را در اتاق عمل و ICU می زند و در امریکا افراد مهاجر حق ادامه تحصیل در آن را ندارند!

۵- امکان دخالت همکاران سایر رشته ها در بیهوشی تقریبا صفر است.
۶- بازار کار این رشته متعادل و بیش از سطح متوسط رشته های تخصصی است.
۷- در بیهوشی رشته های فوق تخصصی نوپا و فلوشیپ هستند (کوتاه مدت و بدون تعهد مناطق محروم که در سایر رشته های فوق تخصصی هست).
۸- محیط کار رشته بیهوشی عموما اتاق عمل است که فضای با نشاطی دارد (شاید به خاطر گاز N2O!).
۹- اوقات فراغت در رشته بیهوشی تحت کنترل شماست و تنها همکاری درون گروهی را می طلبد و از نظر کمیت قطعا بیش از همه رشته های بالینی است.
۱۰- سهام بیهوشی در همه جا (ایران) بیشترین قیمت را دارد (به دلیل درآمد چند برابری آن).
۱۱- بیهوشی از نظر درآمد در سایر کشورهای دنیا اولین رشته تخصصی پزشکی است و البته پذیرش برای فارغ التحصیلان متخصص ایرانی در مقایسه با سایر رشته ها آسان تر است و همیشه نیز نیاز به آن وجود دارد.
۱۲- در رشته بیهوشی هر روز Crisis Management و برخورد با ترس و هیجان را تمرین می کنید و این برای زندگی در ایران و به ویژه تهران یک مزیت و یک ضرورت است!
۱۳- جو صمیمی بین رزیدنت ها و نیز بین رزیدنت ها و اساتید در بیهوشی (دانشگاه شهید بهشتی که من تجربه آن را دارم) تقریبا در هیچ رشته دیگری وجود ندارد حتی رشته های لوکس.

۱۴- بیهوشی بیشترین فرصت مطالعه در حین کار را به شما می دهد چرا که از معدود رشته هایی است که تکنیسین دارد و نیاز نیست شما کار فیزیکی زیادی انجام دهید هرچند تنها شما می توانید Procedure های تخصصی را انجام دهید.

۱۵- این آخرین مزیت را بگویم و جمع بندی کنم که در رشته بیهوشی شما نیاز به جمع کردن بیمار ندارید بلکه تنها کافی است از علم کافی برخوردار باشید و یا اندک سهام معتبری داشته باشید تا دیگر پزشکان به دنبال شما باشند و به همکاری با شما رغبت بیشتری نشان دهند. در ضمن این جا تنها جایی است که شما خارج از اتاق عمل یا بخش مراقبت های ویژه تکلیف به پیگیری بیمار ندارید؛ این مزیت را از متخصصین سایر رشته های جراحی بپرسید تا بدانید چقدر مهم است و ارزشمند حتی از پس از چند صباحی از درآمد هم مهمتر می شود.

 

و قص علی هذا...
به هر حال اگر قدری روحیه هیجانمند دارید و دیگران شما را گوشته گیر و ترسو! نمی شناسند، باید بگویم رشته خوبی را انتخاب کرده اید؛ مبارکتان باشد و تنها این مثال کوچک و پر مغز را برای شما بزنم که بدانید فرزندان بیشتر اطبا که دستی به چاقو دارند و یا ابا و اجدادشان طعم خوش داشتن تخصص بیهوشی را چشیده است، بطور معمول این رشته را برای ادامه تحصیل انتخاب می کنند؛ در ضمن فرزند هیچ متخصص بیهوشی را سراغ ندارم که اگر پزشک است، در رشته دیگری تخصص داشته باشد!